سواد در خدمت انسان یا انسان در خدمت سواد

در روزگارانی نه چندان دور مردمانی به دور از دود تمدن؛ سختی های راه و بلایای طبیعی، خرافات و امراض را تحمل می کردند تا جسم و روحشان را از فریب و نیرنگ برهانند؛ شاید هم زندگی ساده شان در افکارشان نیط رخنه نموده تا فقط خوبی ها را در در ذهن بپرورانند...!!؟ و برای حفظ این نعمت انسانی فرار را بر قرار رجحان می دهند و از دامنه کوهی سپید روی در حرکتند.

کوچ، کوچ، کوچ ...

دانلودسواد در خدمت انسان یا انسان در خدمت سوادPDF

انتشار شماره چهارم ایشیق

به زودی فایل دانلود برای دانلود گذاشته می شود

ئلی بویوگ آدی اوجا قشقایی

گوجلی،قورخماز، ایگید، قوجا قشقایی 

لاچین کیمین اوجا ایچن قشقایی 

ووروش گونی یولی آچان قشقایی 

گؤز و گوینی، آرّی اؤره‌گ قشقایی 

وورودوگدا کسیر برک قشقایی 

اؤره‌گی دؤز، کسمز چؤرگ قشقایی 

چیبی چاخماز، چکر امگ قشقایی 

الی آچوق چؤرگلی بیل قشقایی 

اصلان کیمین اؤره‌گلی بیل قشقایی 

سامان آلتی سویو گئدمز قشقایی 

چاتار گوجو، یامان ائدمز قشقایی

آدی سانلی، بهمن بیگلی قشقایی 

کیتاب دفتر، آتی اوکلو قشقایی 

آدی اوجا جاهانگیرلی قشقایی 

دؤگوش جیلی، تنگ تیرلی قشقایی

اوزاق یولدی، اوجا داغلی قشقایی 

آت هگرلی،بورک قولاغلی قشقایی 

قره هجیر بئش دایاغلی قشقایی 

کؤچ و قوندا، ال آیاغلی قشقایی 

آرخا داشلی، آرخا دوران، داغ کیمین 

گؤنگول آلچاق، یاشیل اؤرگ باغ کیمین 

مارال کیمین، چولدن چوله قیچ باسار 

جیران تکین گولدان گوله ای قاپار 

یالدا اصلان نیجه چیخر دلیگدن؟ 

بئله ایگید دوغرولور هر بئلیگدن 

استاد علی بهرامی

بزرگداشت استاد محمد بهمن بیگی

روز پنجشنبه ۹۲/۲/۱۲

حرکت از پایانه نمازی ساعت ۱۶

مقصد آرامگاه استاد

 یوسفعلی بیگ قره قانلو شاعر بزرگ قشقایی

حدود صد سال پیش مردی که گرد پیری بر سر و صورتش نشسته بود در سفر به دهاقان (تاغان)، شب در خانه یکی از اشنایان اطراق کرد.صاحب خانه از تیره اوروجلوی طایفه دره شوری بود. آن زمان مراتع گردنه آستانه متعلق به چند خانوار تیره اوروجلو بود.طایفه دره شوری صدها سال است که در منطقه وردشت سکونت دارند. این منطقه بین شهر های سمیرم،شهرضا،بروجن و دهاقان قرار گرفته است. در آن روزگاران تاغان (دهاقان) قصبه ایی بود که ...بعضی از تیره های قشقایی در منطقه ییلاقی داد و ستد تابستانی خود را انجام میدادند. قصبه دهاقان در مسیر ایل به اصفهان (مهمترین شهر منطقه ییلاقی) قرار داشت. طوایف مختلف قشقایی برای رسیدن به اصفهان از وردشت عبور کرده و پس از عبور از گردنه آستانه از روستای بودگان (بودجان) گذشته و به دهاقان میرسیدند و پس از طی طریق از مسیر طالخونچه به اصفهان میرسیدند.آستانه گردنه بزرگی بود که راه مالرویی از آن عبور میکرد و در بودگان قهوه خانه ایی بود که مسافران در ان استراحت و تجدید قوا میکردند. در آن روزگاران بودگان محل اطراق و اسکان طایفه ایلخاص باصری بود.
آن مرد پیر که آن شب در خانه طاهرآقای اوروجلو اطراق کرد یوسفعلی بیگ قره قانلو شاعر بزرگ قشقایی بودکه تمامی تیره ها و طوایف قشقایی اورا به خوبی میشناختند و اشعار او سینه به سینه در میان قشقایی ها باقی مانده است. یوسفعلی بیگ آن شب احساس کسالت نموده و دوا درمان سودی نبخشیده و در همانجا درگذشت و اورا در قبرستان کوچکی در کنار چادر و یورت در همان گردنه دفن نمودند.
سالها گذشت و قبر یوسفعلی بیگ بی نام و نشان در گردنه آستانه باقی ماند.در دهه هفتاد شمسی گروهی از جوانان قشقایی بروجن با تشویق محسن احمدی به پرس و جو پرداختند و با راهنمایی مرحوم حسن آقای زاهدی قبریوسفعلی بیگ را شناسایی و در کنار ان تابلویی نصب نمودند. اندکی بعد با تاکیدات محسن احمدی تعدادی از افراد تیره تله بازلو ازجمله سادات خان ایرجی،یعقوب سنایی استوار،آقاخان محمدزاده،نادر بهرامی، عزیزجعفری وحاج خداخواست بهی سال با هزینه شخصی و اندک کمکی که از تیره مذکور جمع آوری نمودند اطراف قبر را تسطیح و شن ریزی و سنگ قبری برای او ساخته و بر روی قبر نصب نمودن. همچنین چند بیت شعر از شاعر که وصف حال فعلی قبر او و فضای اطراف آن را تداعی میکند با املای نگارنده بر روی قبر ایشان نگاشته شد*یامان درده نه چاره وار نه تدبیر* بو دیوانه یا بند ایستر یا تدبیر* لیلی کیمین حسنون اولموش عالمگیر * قورخیرام مسکنیم داش و داغ اولا*امید است با جوانان ایل هنرمندانمان از یاد نروند
ناصر ایرجی

شعری فوق العاده با احساس از استاد کوچنده

گئدیرنگ گئدمه گئدئر صبر و قراریم،گئدیرنگ
پوزیلار سون یاز اولار نوچه بهاروم،گئدیرنگ
بو نه گئدمئگ چاقی دیر،سالدینگ ألو جانیمه سن
گئدمه کی دنیادا من بیر سنی واروم،گئدیرنگ
غملی جانوم نالیار تا نفسیم وار نازی گول
إئریدئر داغ و داشی داد و هواروم گئدیرنگ
سن گئدنگ گون باتار و گون باشوما آغشام اولار
سحرنچز نالیار ساز و سه تاروم گئدیرنگ
هئچ طبیب یوخ کی بیزیم آیرولیقا درمان اولا
إلا بو یاسلی حالا بیر باخا تاروم،گئدیرنگ
قره هجران شامینی یازدی منیم شانسیما دوست
گوز یاشیم دوندی قانا،تئللری ساروم گئدیرنگ
قوی منه پای اولا دوست،نازلی خیالینگ گئدمه
گئدیرنگ گئدمه گئدئر دار و نداریم،گئدیرنگ
سن گئدن دن سورا من زار ایره گیم دئرلیگی یوخ
دومان اولموش گوزیمه هر نه کی واروم گئدیرنگ؟

جلد کتاب"خاطرات ملک منصور خان صولت قشقایی"

قشقایی و مأذون

دکتر حسین محمدزاده

ایل سرافراز "قشقایی" بازمانده تیره اى از عشیره نام آور "قایى" (Qayi) یکى از عشایر 24 گانه ترکان ایرانى معروف به ترکان "اوغوز" (Oghuz) است. در منابع اسلامى به اشارات فراوانى در باب این عشیره بر مىخوریم. محمود کاشغرى در "دیوان الغات ترک" و خواجه رشیدالدین فضل الله همدانى در "جامعه التواریخ" از عشیره قایى در کنار 23 عشیره دیگر اوغوزان یاد مىکنند و این عشیره را صاحب تمغا و خط و کتابت مىشمارند. پروفسور دورفر٫ دیرین شناس آلمانى که پژوهشهایى در منابع مکتوب ترکى باستان دارد٫ "سنگ نبشته هاى 23 گانه دشت اورخون" (Orkhoon) را نیز متعلق به عشیره قایى مىداند که نقر و حک آنها در سده ششم و هفتم میلادى به فرجام رسیده است.

کلمه قشقایى از دو جزء "قاش" و "قایى" تشکیل یافته است. جزء نخست در معناى ناحیه و پیشانى و طلیعه و پیشقراول و قلاوز و ابرو٫ پیشرو و پیشتاز و جز آن آمده است. این تیره سلحشور عشیره قایى روزگارانى دراز در آذربایجان و سویهاى آن اسکان داشتند و در اواخر عهد صفویان به کوهپایه ها و ییلاقات کهکیلویه و بویر احمد٫ اصفهان٫ شیراز٫ فارس و خوزستان کوچانده شدند.

زبان امروزین قشقائی٫ در واقع ادامه گویشى آهنگین از زبان توانمند و فراگیر "ترکى آذرى ایرانى" به حساب مىآید که در مناطق مرکزى و جنوب غربى ایران با گویشهاى بازمانده از ترکى سومر (Sumer) در هم آمیخته و به شیوه اى بدیع و خوش آهنگ تبدیل شده است. سابقه ترکى سومرى در بین النهرین و جنوب غربى سرزمین ما ایران٫ به هفت هزار سال پیش مىرسد که تاثیر عمیق و نهادین در شکل پذیرى آوایى و مورفولوژیک ترکى قپچاقى و قشقایى داشته است. نخستین متن مکتوب بازمانده به زبان قشقایى (ظاهرا منظور گویش قشقایی زبان ترکى است. مهران بهارى) ظاهرا کتیبه گرانسنگ "تان یوقوق" (Tanyugug) است که سه متر و هفتاد و پنج سانتى متر طول دارد و در دوره بلاش اشکانى پدید آمده است. این کتیبه در سال 1889 از سوى رادلف (Radloff) آلمانى کشف و قرائت شد. کتاب "قوتادغو بیلیگ" را باید نخستین متن مکتوب دوره اسلامى قشقایى به حساب آورد که در سده چهارم هجرى از سوى "یوسف خاص حاجب" در 6652 بیت و به بحر متقارب به نظم در آمده است. دیگر مىتوان کتاب "عتبه الحقایق"٫ "دیوان حکمت" و "کتاب دده قورقود" و آثارى نظیر "قیرخ حدیث"٫ "نهج الفرادیس" و "وسیله النجات" را بر شمرد که همه پیش از سده هفتم هجرى تالیف و یا تصنیف شده اند.

سلحشوران فرهیخته و فرهنگینه مردان (و فرهنگینه زنان. مهران بهارى) سرافراز قشقایى٫ پس از کوچ و مهاجرت به مناطق مرکزى و جنوب غربى ایران٫ این آثار را همپاى منابع مکتوب ادبیات قشقایى نظیر "دیوان قاضى برهان الدین"٫ "دیوان نسیمى"٫ "دیوان ختایى"٫ "دیوان فضولى" و دهها نظائر آن و فولکلور غنى و سرشار آذرى-قشقایى و منظومه هایى چون حماسه هاى "کوراوغلو"٫ "اصلى و کرم" و غیره را زنده نگاه داشتند و دریایى از متون و مواد ادبیات شفاهى نظیر "قوشما"٫ "بایاتى"٫ "سایاچى سؤزلرى"٫ "دوزگى"٫ "گرایلى"٫ و ادبیات منظوم عاشیق ها با جویباران زلال فولکلور بومى سرزمین هاى نویافته در آمیختند و آسونگه ها و اوسانه ها خلق کردند:

بو یول گئدیر تبریزه Bu yol gedir Təbriz'ə

قناتى ریزه ریزه Qənatı rizə rizə

آلله بیزه بیر یول وئر Allah bizə yol ver

بیز واراق اؤلکه میز Biz varaq ölkəmizə

از میان قشقائیان پس از اسکان و جولان در شیراز و سویهاى آن نیز٫ سرایندگان نام آورى نظیر "میرزا محمد نثار"٫ "قول اروچ"٫ "میرزا مأذون"٫ "خسرو بیگ"٫ "مسیح خان"٫ "بیات اوغلو"٫ "همراه" و دیگران ظهور کردند که در میان آنان "میرزا محمد ابراهیم" فرزند سید علیرضا معروف به "میرزا مأذون قشقایى" از همه نامبردارتر است که در سال 1246 ه.ق. در میان ایل چشم به جهان گشوده و در سال 1313 ه.ق. در شیراز وفات کرده است. مزارش در بقعه شاهزاده منصور واقع است که در دوره ستمشاهى تخریب گردیده است.

‏‎" میرزا مأذون" به سه زبان عالم اسلامى ترکى و فارسى و عربى شعر سروده است و دیوان قابل توجهى دارد که نسخه خطى آن در سال 1301 استنساخ شده و اکنون در دست است. بهره اى از این دیوان را مرحوم شهبازى در سال 1367 (حدود 200 صفحه) در مجموعه "قشقایى شعرى" گنجانده است. میرزا مأذون هم در انواع و اوزان شعر کلاسیک ترکى طبع آزمایى کرده و قصاید و غزلیات و ترجیعات و رباعیات لطیفى سروده است و هم در انواع شعر عاشیقى٫ ترکتازىها کرده است. در هر دو گونه شعر میرزا مأذون٫ منبع اصلى اخذ قوت و الهام وى قرآن کریم و احادیث نبوى است و تسلط استادانه و ماهرانه وى به سرچشمه هاى عرفان اسلامى سبب شده است که در این اشعار تلمیحات بسیار زیبا و استادانه اى به کار گیرد که بویژه در تحمیدیه ها و نعتها و مناقب سروده هایش فراوان به چشم مىخورد:

یا على! یاعلى! شاه-ى لو کشف Ya Əli! y Əli! şah-i ləv kəşəf!

موبارک تاجینا تبارک الله Mubarək tacına təbarək əllah

وصى-یى موصطفا٫ سیرر-ى من عرف Vəsi-yi Mustafa, sirr-i mən ərəf

حققه عین الیقین٫ کوفره ایشتیباه Həqqə eyn əl-yəqin, küfrə iştibah

لامکان مولکونده گنج-ى عیززتن Laməkan mülkündə gənc-i izzətən

کورسویه لاییقن٫ عرشه زینتن Kürsüyə layiqən, ərşə zinətən

قلمه قوووتن٫ لؤوحه سرخطن Qələmə quvvətən, lövhə sərxətən

جبراییل اوستادى٫ مورشیدن بالله Cəbrayıl ustadı, mürşidən billah

سهمین لرزه سالدى عرش-ى کئیوانا Səhmin lərzə saldı ərş-i keyvana

ذوالفقارین رؤونق وئردى ایمانا Zülfəqarın rövnəq verdi imana

یاندى آتشکده٬ سیندى بوتخانا Yandı atəşkədə sındı butxana

ملک تحسین ائتدى٫ حق احسن الله Mələk təhsin etdi Həq əhsən allah

اشعار حماسى میرزا مأذون٫ پرشور و حال و آثار تغزلى و غنائى وى غرق در لیریسم جاندار و زنده حالى است که براى بحث پیرامون بدایع آنها مجال وسیعى بایسته است.

تاریخچـه اسـب دره شوری

موضوع:اسب دره شوری
به گواهی تاریخ اولین کسانی که اسب را رام کرده، آن را در زندگی قومی و عشایری بکار گرفتند در میان این مردم گزینش اسب و رام کردن آن یکی از آداب درآمدن به سلوک پهلوانی بود . هنوز هم نمایش با اسب مثل تاخت کردن از سرازیری ، چرخیدن در دو طرف اسب و شکار پرندگان ( قیقاج ) نشانه تهور وشجاعت سوارکار عشایری محسوب میشود ، مرد عشایری باید بتواند هنگامی که اسب با سرعت زیاد در حال تاختن است تیراندازی کند و به چپ و راست خم شود و یا به سرعت به عقب برگشته و بدون اینکه تیرش به خطا رود شکار کند. دره شوری نام یکی از طوایف ایل بزرگ قشقایی و همچنین نام یکی از نژادهای اصیل اسب پرشین عرب که در طایفه دره شوری از ایل قشقایی پرورش می یابد و از اصیل ترین اسبهای دنیا می باشد . به علت کوچهای مداوم و عبور از مناطق مختلف با آب و هوای مختلف و استفاده از اسب به عنوان اصلی ترین ابزار ، اقدام به تولید این نژاد در این ایل شد به همین خاطر نام اسب دره شوری برای همیشه روی این اسب قرار گرفت.

تاریخچه اسب دره شوری
در خصوص پیشینه اسب دره شوری گفته می شود برای نخستین بار شخصی به نام زیاد خان دره شوری کلانتر طایفه ی دره شوری و فردی بسیار متشخص تعدادی از اسبهای منطقه را که سرآمد دیگران بودند و همگی دارای خصوصیات رفتاری و صفات ظاهری مشترکی بودند در یک محل جمع آوری و پرورش داده است.

خصوصیات مرفولوژی
- خصوصیات: صورت صاف، سینه باز، سر و گردن عالی با دمی افراشته، بدنی قوی با رنگ های کهر و کهر طلایی می باشد. قد اسب به مراتب بلندتر از اسب عرب می باشد .گوشهای این اسب از اسب عرب بلندتر است . کپل معمولاً کشیده و به سمت عقب می باشد و برخلاف اسبهای عرب که کپلی گرد دارند بیشتر حالت زاویه دار می باشد .
اسب دره شوری عالی برای ورزش خصوصاً درساژ و پرش می باشد .
از نظر استقامت و رکورد سرعت بسیار بالاتر از اسبهای عرب هستند و همین باعث شده که در کورس اسبهای عرب نمی توانند شرکت کنند .
رنگ غالب این نژاد معمولاً کهر طلائی ، کرنگ ، سمند و نیله میباشد و اسبهای ابلق و یا سفید دیده نمی شود و مشکی خالص در این نژاد به ندرت دیده میشود. اسب دره شوری با توجه به اینکه اسب ایلات کوچ نشین قشقایی بوده، نیازمند استقامت زیاد، نرمی لازم جهت سوارکار و استحکام اجزای بدنی بوده است و با توجه به این موارد اصلاح نژاد شده است. بنابراین یکی از بهترین اسب ها جهت سواری آزاد و مسابقات استقامت می باشد. - به طور کلی اسب دره شوری بسیار زیبا و خوش اندام می باشد اما به طور ویژه زیبایی این اسب ها برای خوانین اهمیت بیشتری داشته است و به همین دلیل اسبان خوانین، زیبایی منحصر به فردی نیزداشته اند و این نکته نیز در اصلاح نژاد آنها مورد توجه قرار می گرفته است

کـلـاه ایـل قشقایی

نوع پوشاک:کلاه دو گوشی قشقایی
برک (Berk)
برک دو گوشی (کلاه دو گوشی):کلاه دو گوشی از جنس کرک بز بوده و حدود 50 سال ، درمیان مردم ایل قشقایی رایج شده است .در گذشته کلاه مردان نظیر کلاه های نمدی دوره قاجاریه با رنگ مشکی و بد...ون لبه بوده .عکس هایی از یکصد سال پیش مردم قشقایی باقی مانده نشان می دهد که کلاهایی بدون لبه با اندازه هایی مختلف ، مرسوم و اغلب افراد سرشناس و بزرگ ایل ،با کمی تغییر استفاده می کردنداما از انجا که ایلخانان قشقایی دوست داشتن قوم و قبیله شان وحدتی،نه تنها از نظر اخلاقی سیاسی و اجتماعی بلکه از لحاظ لباس ،یکپارچگی داشته باشند.با طرح نقشه یکی از خوانین ،کلاه مخصوصی که امروز مرسوم است و به کلاه دو گوشی نامیده می شود ،رایج شده.همین مسئله بعدها در زمان رضا شاه موجب مشکلاتی برای مردم ایل گردید که هر جا کلاه دو گوشی میدیدند،پاره کرده و صاحب را ازار و اذیت می کردند.
کلاه دو گوشی توسط نمد مال ها با زحمت تهیه می شود.ماده اولیه ان کرک بز است که خیلی کمیاب است و این ماده را پس از چیدن موی بز از لابلای ان ،به مقدارخیلی کم جمع اوری کرده و برای ساخت کلاه استفاده می شود .این ذرات (کرکها) به قدری لطیف و ظریف هستند که از میان 100 کیلو موی بز حدود 2 کیلو کرک می توان جمع کرد و برای ساخت هر کلاه حدود 200 تا 300 گرم کرک لازم دارد .که ان را با دستگاه مخصوص می زنند تا رشته ها باز شوند و سپس با موادی مثل کف صابون انها را انقدر می مالند تا ذرات به هم در گیر شوند و با تجربه ای که دارند لبه ها را برگردانده و شکل می دهند و سپس با سنگ هایی مخصوص می سایند تا به فرم دلخواه دراید .خصوصیات این کلاه اینست که تا حدی سنگین نبوده و در برابر باد و حرکات سریع در اسب سواری و جست و جو وخیزهایی در حال کوچ از سر نمی افتد

تاری آدی نان

سومین جلسه انجمن دانشجویان قشقایی درسال 1392

زمان : جمعه 6 اردیبهشت ساعت ۱۶الی ۱۸

مکان: پارک آزادی

موضوع: نشریات و کتب قشقایی

فعالیت های انجمن

۲۸ فروردین سالروز درگذشت محمد حسین خان کیانی

در سال ۱۲۹۵ در ایل قشقایی متولد شد. از همان کودکی از صدایی زیبا برخوردار بود به طوری که بنا بر روایت خودش از سن ۸ سالگی در مجالس بزرگان آواز می خوانده است . او با پیروی از سبک و سیاق خوانندگان بزرگ پیش از خود همچون حسین قلی خان صمصام و استفاده از تجارب دیگر استادان نظیر داوود نکیسا ، سلیمان نکیسا ، حبیب خان گرگین پور ، هادی نکیسا و ….. به دامنه اطلاعات خود افزود و بعدها با دخل و تصرف هایی که در اجرای تحریرها و مقامات قشقایی انجام داد در آواز برای خود بکی منحصر به فرد ایجاد کرد.

لطافت صدا ، دامنه صدای بالا ، پر حجم و وسیع و رسا و دارای طنین و زنگ ، انتخاب درست شعر مناسب با مضمون آهنگ ، اجرای به موقع تحریرهای زیبا ، پرتوان و بسیار پیچیده و فنی و منحصر به فرد با فراز و نشیب های به موقع از ویژگی های صدای استاد محمد حسین کیانی بود که به جرات می توان اذعان داشت ایشان یگانه خواننده قشقایی صاحب سبک بوده است که تاکنون کسی را یارای تقلید از این هنرمند بزرگ نبوده است.
وی در سال های ۱۳۴۶ تا ۱۳۴۹ با رادیو شیراز همکاری نمود و حاصل کار ، مجموعه هایی با سه تار و ویلون استاد هادی نکیسا تولید شد که در آرشیو رادیو موجود است و بعضی از همان آثار در دسترس عموم قرار دارد . از آثار دیگر استاد می توان به اثر جاودانه ۱۳۵۴ با همکاری استاد فرود گرگین پور و آلبوم دو کاسته ایلیاد با همکاری هنرمند ارزنده و نام آشنای ایلمان برزو طیبی پور اشاره نمود.
استاد کیانی در سال های آخر عمر پر بار خویش در چندین جشنواره و کنسرت در شهرهای مختلف مانند گچساران ، هفتگل ، اهواز ، شیراز ، کرمان ، تهران ، تبریز و ارومیه شرکت نمودند و با وجود کبر سن در تمی اجراها بسیار مقتدرانه ظاهر شدند و اجراهای موفقی را به نمایش گذاشتند و همگان را به تحسین واداشتند .استاد علاوه بر آواز قشقایی ، عشق و علاقه و مهارت عجیبی در شاهنامه خوانی داشتند و در اکثر جشنواره ها و فستیوال ها بخشی از برنامه های خود را به شاهنامه خوانی اختصاص می دادند .استاد علاوه بر هنر موسیقی به سجایای اخلاقی بی شماری آراسته بودند. انسانی پاک ، بی آلایش ، سخاوتمند ، دارای طبع بلند و عزت نفس زیاد ، شریف ، مهربان و صمیمی ، دوست داشتنی ، به طوری که با هر کس یک بار برخورد می کرد شیفته او می شد .
سرانجام استاد در بیست و هشتم فروردین ۱۳۸۸ از این دنیای خاکی چشم فرو بست و به دیار باقی شتافت. یادش گرامی باد.

تندیس ایلخانی شهید سردار

اسماعیل خان (صولت الدوله) قشقایی

اینجا زاگرس است دیار برنو به دستان اگر عقابی بخواهد بر فراز آسمانش پرواز کند باید بالهایش را باج دهد.
                                                    پیغام صولت الدوله قشقایی به پهلوی پدر

تاری آدی نان

عشق زحمتدن چه کینمه زخلوته مایل اولار

عشقه باغلاندینسا سن هربیرشئیه بیگانه اول

کوینا دوشدونسه یاریم دانه اول غم قوشونا 

 وصلینی آرزو ائدیرسن شمعینه پروانه اول

دومین جلسه انجمن دانشجویان قشقایی درسال 1392

زمان : جمعه ۳۰ فروردین ساعت 16الی 18

مکان: پارک آزادی

موضوع: قشقایی فرهنگیندن دئمه گ

وتئاتر غریب صنم

آموزش زبان ترکی  (درس سوم: پیوند۱)

شهادت بزرگ بانوی دو عالم را به

 شاه مردان مولا علی (ع) ، اخرین منجی بشریت(عج)

و تمام شیعیان تسلیت می گوییم